Za najbardziej widowiskowe można uznać DVB-H, Unicast i IPTV. DVB-H to nic innego jak cyfrowej jakości telewizja w telefonie komórkowym. Oprócz oglądania filmów, czy wiadomości (pod warunkiem, że ktoś wytrzyma oglądanie filmów przez telefon komórkowy), oferuje także dodatki. Choćby możliwość zagłosowania w konkursie SMS-owym, który akurat oglądamy w telewizji od razu z tego samego telefonu komórkowego. Propozycja skierowana jest do tych, którzy akurat oglądają cos w telewizorze i muszą tę czynność przerwać. Po wyłączeniu odbiornika mogą kontynuować oglądanie w telefonie np. w taksówce.
Unicast to także mobilna telefonia, ale na życzenie (przy wykorzystaniu technologii UMTS i HSDPA). Użytkownik –. w zależności od oferty operatora – płaci abonament za wybraną treść, bądź każdorazowo reguluje opłatę. W ten sposób będzie otrzymywał tylko taką treść, za jaką ma ochotę wydać pieniądze.
Wreszcie IPTV to klasyczna telewizja, ale wzbogacona. Dzięki tej technologii można zamawiać filmy (VoD –. Video on Demand, czyli filmy na życzenie), można też w dowolnym momencie wrócić do filmu, lub programu, którego nie mogliśmy obejrzeć na żywo.
To, co oferuje Nokia Siemens Networks, jest już w większym, lub mniejszym stopniu dostępne. Wszystko zależy od operatorów telekomunikacyjnych (NSN jest dostawcą technologii, a nie treści). W Polsce klientami NSN są najwięksi polscy operatorzy –. od Telekomunikacji Polskiej, przez Netię i Telefonię Dialog, po operatorów komórkowych: Orange, Erę, Plusa i Play.
