Pierwszą inicjatywą było połączenie trzech uniwersytetów w Katarze: Carnegie Mellon University, Uniwersytetu w Katarze oraz Teras A&M University. Jej celem było udostępnienie infrastruktury uniwersytetów lokalnym firmom i przedsiębiorstwom. Dzięki temu mogą one relatywnie niedrogim kosztem wykorzystywać zbędną w danej chwili uniwersytetom moc obliczeniową dla swoich aplikacji oraz w celu realizacji różnorodnych projektów. Wśród nich znajdują się m.in. programy odpowiedzialne za modelowanie sejsmiczne oraz poszukiwanie ropy i gazu.
W Południowej Afryce model cloud computing wykorzystywany jest m.in. przez Uniwersytet w Pretorii. Służy on tam przede wszystkim do badań medycznych następnych generacji. Według firmy IBM, głównym celem tamtejszych studentów jest znalezienie sposobu na ograniczenie rozwoju różnego typu chorób poprzez analizę wpływu różnych leków na strukturę ludzkiego DNA.
W Japonii IBM współpracuje ze studentami z Uniwersytetu Kyushu. Uczą się oni m.in. o etyce w sektorze IT oraz przewidywaniu długookresowych zmian w społeczeństwie.
Wiceprezes IBM, Willy Chu, stwierdził, że przez dziesiątki lat klienci zwracali się do jego firmy z prośbami o implementację oraz integrację nowych technologii w ich przedsiębiorstwach. Dlatego też korporacja IBM jest dumna, że może brać udział w tego typu programie, który nie tylko zwiększy wydajność poszczególnych organizacji, ale także wpłynie na przyszłość naszego świata.
