To jezioro to płynna trucizna. Zabije w godzinę

Jezioro Karaczaj znajduje się w południowym Uralu w centralnej Rosji. Jego nazwa oznacza w lokalnych językach "czarną wodę" lub "czarny potok", nawiązując do wysokiego poziomu skażenia wody.

Zdaniem wielu naukowców jest to najbardziej toksyczne jezioro na świecie. IFL Science z kolei zaznacza, że "godzina opalania przy jego brzegu wystarczy, żeby zabić człowieka".

Jezioro stało się tak toksyczne, ponieważ na początku Zimnej Wojny służyło Związkowi Radzieckiemu jako składowisko odpadów. Przy jeziorze znajduje się kompleks nuklearny Majak, znany później jako Czelabińsk-40 i Czelabińsk-65. Kompleks ten był zbudowany w latach 40-tych XX wieku do produkcji plutonu. Pluton ten miał być wykorzystany do produkcji bomby atomowej.

Jego budowa ruszyła ok. 1945 r. Sam projekt wykonano w pośpiechu i nie poświęcono uwagi na stworzenie składowiska odpadów. W 1951 r. Sowieci postanowili wykorzystać jezioro jako zbiornik odpadów. Taki sam los spotkał pobliską rzekę Tieczę.

W latach 1949-1956 Majak wpompował do Tieczy ok. 760 milionów hektolitrów radioaktywnych ścieków. Wzdłuż rzeki rozciągało się wówczas ok. 40 wiosek, liczących ok. 28 tys. mieszkańców. Dla 24 z nich Tiecza była głównym źródłem wody.

Mieszkańców 23 wiosek ostatecznie ewakuowano. Naukowcy szacują, że w od lat 60-tych co najmniej pół miliona ludzi zostało napromieniowanych nawet 20 razy bardziej niż ofiary katastrofy w Czarnobylu.

Jednak to Jezioro Karaczaj zostało niechlubnie okrzyknięte "najbardziej zanieczyszczonym miejscem na Ziemi". Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej przekonuje, że w latach 50. do jeziora wlano ok. 500 mln kiurów beta aktywnego skażenia. Radioaktywna woda przedostała się do wód gruntowych, migrując na ok. 4,8 km od jeziora.

W 2016 r. jezioro zostało jednak zasypane - wypełniono je ziemią, kamieniami i specjalnymi blokami. Ich zadaniem było zmniejszenie poziomu radioaktywności.

W latach 90-tych w odległości 10 metrów od brzegu jeziora odnotowano poziom promieniowania wynoszący 600 rentgenów. Natural Resources Defense Council przekonuje, że przebywanie w tym miejscu mogłoby okazać się śmiertelne.

Ekspozycja na 100 rentgenów wystarczyłaby do wywołania choroby popromiennej. Ekspozycja na 400 rentgenów z kolei prawdopodobnie zabiłaby większość napromieniowanych osób w ciągu miesiąca.

Dodatkowo, po upadku ZSRR, ujawniono, że zapadalność na raka okolicznych mieszkańców wzrosła o co najmniej 21 proc. Co najmniej 25 proc. więcej dzieci rodziło się również z wadami wrodzonymi. Liczba zachorowań na białaczkę natomiast wzrosła o 41 proc.