Niestety pomimo intensywnego rozwoju technologii na świecie, mieszkańcy Polski i innych krajów bloku wschodniego musieli dłużej czekać na swoją internetową rewolucję. Aż do 1989 roku byliśmy objęci przez COCOM - czyli Komitet Koordynacyjny Wielostronnej Kontroli Eksportu - embargiem na dostawy nowoczesnych technologii tzw. podwójnego zastosowania (mogących służyć też celom militarnym). Program miał za zadanie nie dopuścić, by ZSRR poznał zachodnie technologie i użył ich do ataku na państwa kapitalistyczne. Choć można dyskutować o skuteczności tych ograniczeń eksportowych (wiele urządzeń czy podzespołów była dostępna, ale za cenę dużo wyższą od oficjalnej), faktem jest, że w zasadzie uniemożliwiły one rozwój Internetu w tej części Europy. Prawdziwy rozwój globalnej sieci w Polsce mógł się rozpocząć dopiero po całkowitym zniesieniu COCOM-u w 1991 roku.
Pierwsze połączenie naszego kraju z Internetem nastąpiło już 17 sierpnia tego roku. Jedynym operatorem sieci w tym czasie była NASK (Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa) działająca pierwotnie w ramach Uniwersytetu Warszawskiego. Stworzona została szkieletowa sieć IP, która poprzez Kopenhagę była połączona z resztą świata. Łącze miało początkowo przepustowość 9600 bps (bitów na sekundę) i przez najbliższe lata służyło głównie społeczności akademickiej. Na rynku pojawiło się jednak zapotrzebowanie na takie usługi i stopniowo przedsiębiorstwa i osoby prywatne zyskiwały dostęp do sieci. Jako pierwsze w swojej ofercie łącza internetowe zaproponowały TP i firma ATM (pierwsza polska prywatna firma proponująca klientom komercyjny dostęp do Internetu).
![]() |
| (fot. Jupiterimages) |
Przełomowym wydarzeniem w historii polskiego Internetu było uruchomienie przez TP jako pierwszego operatora w Europie usługi dial-up czyli komutowanego dostępu do Internetu pod numerem 0202122. Zapewniło to powszechny dostęp do sieci wielu Polakom, również dzięki darmowym kontom poczty elektronicznej zaproponowanym w tym czasie przez firmę Polbox. Na kolejne milowe kroki w rozwoju technologii i dostępu do sieci nie trzeba było długo czekać. W 1999 roku TP wprowadza pilotażowo SDI czyli usługę stałego dostępu do Internetu, która pozwala na nieograniczone, nielimitowane połączenie z siecią , bez konieczności każdorazowego dodzwaniania się. SDI realizowany był na tym samym łączu, na którym pracuje klasyczna linia telefoniczna. Zapewniał dostęp do Internetu z prędkością do 115 kb/s oraz stały adres IP. Umożliwiał jednoczesne surfowanie po sieci i korzystanie z telefonu. Było to doskonałe rozwiązanie dla osób, które używają Internetu przede wszystkim do przeglądania stron WWW oraz korzystania z poczty elektronicznej.





















